Q&A Berkaitan Prosedur Pendaftaran Nikah Luar Negara

Featured

Q1: Apakah maksud pernikahan luar negara?

A: Pernikahan luar negara bermaksud sebarang urusan pernikahan yang dijalankan di luar negara dengan menggunakan khidmat jurunikah di negara tersebut. Kebanyakan rakyat Malaysia melangsungkan pernikahan di Thailand atas beberapa faktor tertentu.

Q2: Adakah semua pernikahan luar negara perlu didaftar di Malaysia?

A: Ya. Semua pernikahan yang dijalankan di luar negara mesti didaftarkan di mana-mana pejabat agama yang berdekatan dengan alamat tempat tinggal pemohon.

Q3: Mengapa pernikahan luar negara tersebut perlu didaftarkan di Malaysia?

A: Pertama, perlu difahami oleh semua masyarakat bahawa tidak semua pernikahan di luar negara tersebut sah mengikut hukum syarak. Lebih-lebih lagi bagi pernikahan yang menggunakan khidmat sindiket. Oleh itu, semua pasangan yang bernikah di luar negara mesti membuat pengesahan nikah dahulu di mahkamah syariah bagi menentukan nikah tersebut adalah sah mengikut hukum syarak.

Q4: Apakah yang akan berlaku setelah mahkamah mengesahkan pernikahan tersebut sah mengikut hukum syarak?

A: Setelah mahkamah mengesahkan nikah tersebut sah, maka satu perintah akan dikeluarkan oleh mahkamah dan pesangan perlu mendaftarkan nikah di pejabat agama bagi mendapatkan surat nikah Malaysia.

Q5: Apa akan berlaku sekiranya pernikahan tersebut TIDAK SAH mengikut hukum syarak?

A: Sekiranya pernikahan tersebut tidak sah, maka perkahwinan tersebut mesti difaraqkan. Setelah itu, pasangan tersebut perlu melakukan akad nikah baharu sekiranya masih mahu bersama sebagai suami isteri yang sah.

Q6 : Apakah sebab/punca pernikahan tersebut tidak sah?

A: Kebiasaannya sesebuah pernikahan tersebut tidak sah kerana tidak menggunakan wali hakim yang dilantik oleh pemerintah. Kes seperti ini selalu berlaku kepada pernikahan yang menggunakan khidmat sindiket di mana mereka menggunakan wali yang tidak bertauliah.

Q7: Apakah kesan sekiranya pasangan tidak mendaftarkan pernikahan di Malaysia?

A: Terdapat pelbagai kesan yang akan timbul susulan kegagalan pasangan yang berkahwin di luar negara mendaftarkan pernikahan mereka khususnya di Selatan Thailand antaranya:

i.     Tiada sebarang rekod pernikahan di mana-mana pejabat agama Islam di malaysia.

ii.   Menyukarkan membuat sijil kelahiran anak di Jabatan Pendaftaran Negara Malaysia kerana tidak mempunyai sijil nikah Malaysia.

iii. Menyukarkan proses pendaftaran persekolahan anak kerana setiap pendaftaran tahun 1 perlu kepada sijil nikah ibu bapa.

iv.  Menyukarkan proses sebarang tuntutan di mahkamah bersabit dengan urusan pernikahan, penceraian atau tuntutan harta kerana tidak mempunyai sijil nikah Malaysia.

v.   Isteri digantung tidak bertali tetapi tidak boleh menuntut haknya di Mahkamah Syariah.

vi.    Anak-anak tidak mempunyai Sijil Lahir seperti dilaporkan di media saban hari, akibatnya anak-anak tersebut terjebak dengan masalah sosial kerana lantaran tidak boleh bersekolah di sekolah aliran perdana.

Q8: Bagaimana mahu mendaftarkan pernikahan tersebut mengikut prosedur di Malaysia?

A: Prosedurnya seperti berikut (Contoh bagi pernikahan di Wilayah Songkhla, Thailand):

i. Selesai pernikahan di Majlis Agama Islam Wilayah Songkhla di Thailand, pasangan akan menerima Sijil Nikah dan Surat Pengesahan Nikah dari Majlis Agama Islam Wilayah tersebut. Surat ini kemudiannya akan dibawa ke Konsulat Malaysia di Songkhla untuk tujuan pengesahan bahawa nikah yang dilakukan adalah sah dan diiktiraf Malaysia. (Mendapat pengesahan Konsulat bukan bermaksud maklumat pernikahan telah diketahui oleh Jabatan Agama Islam di Malaysia. Maklumat pernikahan di Thailand tidak akan direkod di Malaysia selagi tidak melakukan pendaftaran semula di Jabatan Agama Islam Negeri di Malaysia.)

ii. Setelah meneliti dokumen dan berpuashati, pihak Konsulat akan mengeluarkan Surat Pengesahan. Berhati-hati dengan Surat Pengesahan Konsulat Palsu kerana terdapat kes di mana pihak sindiket memalsukan surat pengesahan tersebut.

iii. Bawa semua dokumen tersebut ke Pejabat Agama Islam Daerah di negeri pasangan bermastautin bagi tujuan semakan dokumen dan soal selidik dijalankan. Kemudian, pejabat agama akan keluarkan surat iringan ke Mahkamah Syariah dan Bahagian Penguatkuasaan.

iv. Pemohon menghantar surat iringan ke Bahagian Penguatkuasaan untuk membuka kes perkahwinan berlawanan Akta.

v. Pemohon menghantar surat iringan ke Mahkamah Syariah di daerah berkenaan untuk mendapat pengesahan pernikahan dan perintah daftar pernikahan.

vi. Setelah mendapat perintah daftar daripada Mahkamah Syariah Daerah, pasangan hendaklah hadir ke Pejabat Agama Islam Daerah semula untuk proses pendaftaran nikah dan pengeluaran sijil nikah.

Q9: Apakah itu Proses 4P yang dilaksanakan oleh Jabatan Agama Islam Wilayah Persekutuan (JAWI)?

A:  Proses 4P bermaksud Perintah Pengesahan Pendaftaran Perkahwinan.

Pelancaran Proses 4P oleh JAWI

Q10: Apakah tujuan proses ini diwujudkan?

A: Proses 4P ini memberi peluang kepada mana-mana pasangan yang telah berkahwin atau berpoligami tetapi tidak mematuhi Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 (Akta 303) untuk membuat pendaftaran perkahwinan mereka di JAWI.

 

Q11: Apakah syarat-syarat permohonan 4P tersebut?

A: Syarat-syarat permohonan 4P adalah seperti berikut:

a) Pemohon bermastautin di Wilayah – Wilayah Persekutuan semasa perkahwinan dijalankan.

b) Perkahwinan yang belum didaftarkan dimana-mana Jabatan Agama Islam Negeri (JAIN) atau Pejabat Agama Islam Daerah (PAID) di Malaysia.

c) Perkahwinan yang berlaku selepas 28 Jun 1984 iaitu selepas tarikh kuatkuasa Akta Undang–undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 (Akta 303).

d) Perkahwinan berlawanan dengan Akta Undang–Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 (Akta 303) seperti;

i. Perkahwinan tanpa kebenaran mana–mana Jabatan Agama Islam Negeri (JAIN)
ii. Poligami tanpa kebenaran Mahkamah Syariah
iii. Perkahwinan yang berlaku di Luar Negara dan tidak didaftarkan selepas tempoh 6 bulan daripada tarikh perkahwinan.

Q12 : Apa yang perlu dibawa untuk pendaftaran perkahwinan melalui Proses 4P di JAWI?

A: Dokumen yang perlu dilampirkan:

i. Kad Pengenalan suami dan isteri.

ii. Muka surat hadapan pasport suami dan isteri beserta tarikh keluar masuk kenegara berkenaan untuk tujuan perkahwinan itu.

v. Surat Perakuan Nikah Luar Negara.

vi. Surat makluman perkahwinan dari Kedutaan /Konsulat Malaysia di negara di mana akad nikah dijalankan.

Q13 : Jika salah seorang pasangan telah meninggal dunia atau hilang tanpa berita, adakah masih boleh didaftarkan perkahwinan di luar negara dahulu yang masih belum didaftarkan?

A: Boleh. Jika salah satu pasangan telah meninggal dunia atau hilang tanpa berita, pasangan yang satu lagi boleh mendaftarkan pernikahan secara sebelah pihak asalkan semua dokumen berkaitan ada bersamanya.

Q14 : Jika Pasangan telah bercerai sebelum didaftarkan serta mempunyai anak, adakah masih boleh didaftarkan perkahwinan di luar negara dahulu yang masih belum didaftarkan?

A: Boleh. Pasangan tersebut mesti membuat pengesahan nikah terlebih dahulu di mahkamah syariah. Sekiranya, perkahwinan tersebut sah, maka pasangan perlu mendaftarkan terlebih dahulu di Pejabat Agama Daerah. Setelah itu, barulah pasangan tersebut boleh membuat pengesahan penceraian di mahkamah. Sekiranya disahkan bercerai, pasangan tersebut mesti mendaftarkan penceraian tersebut di pejabat agama untuk mendapatkan SURAT CERAI.

Q15 : Bagaimana dengan insiatif oleh Jabatan Agama negeri-negeri lain selain Wilayah Persekutuan?

A : Bagi negeri Selangor, Jabatan Agama Islam Selangor (JAIS) telah menganjurkan Program ‘Jom Daftar Nikah’ yang bermula sejak 1 Ogos hingga 1 November 2017. Program ini bertujuan membantu pasangan yang berkahwin di luar negara tetapi belum mendaftarkan pernikahan mendapatkan surat nikah dalam tempoh tiga bulan. Manakala bagi negeri-negeri lain, setakat ini tiada dijumpai maklumat kempen seperti yang dianjurkan oleh JAWI & JAIS.

Jom Daftar Nikah JAIS 1

Kempen Jom Daftar Nikah oleh JAIS

Q16 : Adakah pasangan akan dikenakan denda jika perkahwinan luar negara tidak didaftarkan atau lewat didaftarkan di Jabatan Agama di Malaysia?

A : Ya. Pasangan yang bernikah di luar negara tanpa kebenaran akan dikenakan denda. Hukuman denda inilah yang menyebabkan ramai yang takut untuk mendaftarkan perkahwinan luar negara di Pejabat Agama. Hukuman denda ini berbeza mengikut enakmen/akta negeri masing-masing. Di Wilayah Persekutuan misalnya, hukuman terbahagi kepada tiga (3) kategori:

1. Perkahwinan tanpa kebenaran mana–mana Jabatan Agama Islam Negeri (JAIN)

Seksyen 40. AKTA UNDANG-UNDANG KELUARGA ISLAM (WILAYAH-WILAYAH PERSEKUTUAN) 1984: Kesalahan yang berhubungan dengan akad nikah perkahwinan

(2) Mana-mana orang yang berkahwin atau berbuat sesuatu yang berupa sebagai akad nikah atau yang menjalani suatu bentuk akad nikah dengan sesiapa jua berlawanan dengan mana-mana peruntukan Bahagian II melakukan suatu kesalahan dan hendaklah dihukum denda tidak melebihi SATU RIBU RINGGIT atau dipenjarakan tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya.

2.  Poligami tanpa kebenaran Mahkamah Syariah

Seksyen 123. Poligami tanpa kebenaran Mahkamah

Seseorang lelaki, berkahwin lagi di mana-mana jua pun dalam masa perkahwinannya yang sedia ada masih berterusan tanpa mendapat kebenaran secara bertulis terlebih dahulu dari Mahkamah maka dia melakukan suatu kesalahan dan hendaklah dihukum denda tidak melebihi SATU RIBU RINGGIT atau dipenjarakan tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya.

3. Perkahwinan yang berlaku di Luar Negara dan tidak didaftarkan selepas tempoh 6 bulan daripada tarikh perkahwinan

Seksyen 35. Tidak hadir di hadapan Pendaftar dalam masa yang ditetapkan

Mana-mana orang yang dikehendaki oleh seksyen 31 hadir di hadapan seorang Pendaftar tidak berbuat demikian dalam masa yang ditetapkan, melakukan suatu kesalahan dan hendaklah dihukum denda tidak melebihi SATU RIBU RINGGIT atau dipenjarakan tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya.

Pendakwaan bagi kes-kes tersebut akan dikendalikan oleh Jabatan Pendakwaan Syariah Wilayah Persekutuan.

Nota :

1.   Dalam kempen ‘Jom Daftar Nikah’ anjuran JAIS, pendakwaan akan diminimakan yang mana mereka akan mengambil satu sahaja kesalahan utama untuk di dakwa di mahkamah. Sebagai contoh, jika seseorang itu berpoligami tanpa kebenaran mahkamah dan nikah di Selatan Thailand, kemudian mengemukakan permohonan pendaftaran nikah melebihi tempoh 6 bulan, maka JAIS akan mendakwa satu kesalahan sahaja iaitu berpoligami tanpa kebenaran mahkamah.

2.   Proses 4P yang diperkenalkan oleh JAWI untuk Wilayah Persekutuan merupakan satu penambaikan, dimana sebelum ini ramai yang keliru sama ada perlu pergi Pejabat Agama dahulu atau ke Mahkamah Syariah dahulu. Kini, dengan Proses 4P, lebih mudah terlebih dahulu terus ke JAWI atau cawangan-cawangan JAWI (Putrajaya/Labuan).

3.  Kesan-kesan buruk akibat tidak mendaftarkan perkahwinan luar negara amat kritikal dalam masyarakat kita sekarang ini, pembelaan terhadap hak isteri dan anak-anak tidak dapat dibantu andai perkahwinan tersebut tidak didaftarkan apatah lagi jika terbukti perkahwinan luar negara tersebut terbukti tidak sah mengikut hukum syarak(sindiket).

4.  Andai kita mengenali atau mengetahui pasangan yang belum mendaftarkan perkahwinan mereka, sebaiknya kita memaklumkan kepada mereka peluang yang ada sekarang ini untuk mendaftarkan perkahwinan mereka. Usah dirisaukan mengenai hukuman ataupun denda seperti yang termaktub, kebiasaanya hukuman/denda yang dikenakan tidaklah membebankan serta boleh dibuat rayuan meringankan hukuman dengan alasan-alasan yang munasabah.

-end-

p/s – Nantikan artikel akan datang mengenai prosedur perkahwinan warganegara Malaysia dengan warganegara asing (khususnya Bangladesh. Indonesia dan pelarian Rohingya(UNHCR).

Advertisements

PENGURUSAN DAN TUNTUTAN HARTA PUSAKA BESAR ORANG ISLAM DI MALAYSIA

PENDAHULUAN

Pengurusan dan pentadbiran harta pusaka orang Islam di Malaysia agak unik berbanding negara-negara lain, bukan sahaja berpunca dari perbezaan agama, adat resam dan budaya hidup masyarakat majmuknya, malah ia turut dipengaruhi oleh faktor lain termasuk perundangan yang diguna pakai dan diwarisi dari penjajah Inggeris sejak sekian lama.

Di Malaysia, harta pusaka boleh dibahagikan kepada tiga jenis iaitu harta pusaka besar (biasa), harta pusaka kecil dan harta pusaka ringkas.

Pembahagian harta pusaka kepada tiga jenis tersebut adalah berdasarkan kepada nilai harta yang ditinggalkan oleh si mati dan sama ada si mati ada meninggalkan wasiat atau tidak.

Begitu juga, undang-undang yang diguna pakai dalam pentadbiran ketiga-tiga jenis harta pusaka itu adalah berbeza. Walau bagaimanapun, dalam kertas kerja ini hanya akan membincangkan mengenai harta pusaka besar (biasa) sahaja.

JENIS-JENIS HARTA PUSAKA ORANG ISLAM DI MALAYSIA

Dalam pentadbiran harta pusaka orang Islam, terdapat dua buah undang-undang induk yang menetapkan cara-cara dan peraturan pentadbiran harta pusaka di Malaysia iaitu Akta Probet dan Pentadbiran 1959 (Akta 97) dan Akta Harta Pusaka Kecil (Pembahagian) 1955 (Akta 98).

Berdasarkan kepada kedua-dua undang-undang ini, harta pusaka boleh dibahagikan kepada tiga jenis iaitu:

(a) Harta pusaka besar (biasa) iaitu harta pusaka yang jumlah nilaiannya lebih daripada RM2 juta sama ada terdiri daripada harta alih semuanya atau harta tak alih semuanya atau campuran di antara harta alih dengan harta tak alih.

Harta pusaka besar (biasa) juga termasuk harta yang ditinggalkan oleh si mati tetapi ada meninggalkan wasiat (di bawah Akta Wasiat 1959) walaupun nilainya kurang daripada RM2 juta.

Permohonan untuk mendapatkan kuasa tadbir dan pembahagian hendaklah dibuat ke Mahkamah Tinggi Sivil sahaja.

Undang-undang yang terpakai dalam mentadbir harta pusaka besar (biasa) ialah Akta Probet dan Pentadbiran 1959, Probate and Administration Rules 1961, Rules of the High Court 1980.

(b) Harta pusaka ringkas iaitu harta pusaka tanpa wasiat yang terdiri daripada harta alih sahaja dan jumlah nilainya tidak melebihi RM600,000.00. Waris-waris si mati boleh mendapat pindah milik harta-harta tersebut tanpa memohon surat kuasa tadbir dari Mahkamah dengan syarat waris berkenaan membuat permohonan kepada pegawai pentadbir pusaka atau pemegang amanah raya supaya mengendali dan menyelesaikannya.

(c) Harta pusaka kecil iaitu harta pusaka tanpa wasiat yang jumlah nilaiannya tidak lebih daripada RM2 juta yang terdiri daripada harta tak alih semuanya atau campuran antara harta tak alih dan harta alih. Permohonan tuntutan harta pusaka kecil boleh dibuat kepada pejabat daerah atau pejabat tanah negeri-negeri.

Harta alih terdiri daripada wang ringgit, insurans, saham, binatang ternakan, kenderaan dan sebagainya.

Manakala harta tak alih ialah harta yang tidak boleh dipindahkan dari suatu tempat ke suatu tempat kecuali akan merosakkan harta tersebut seperti tanah, rumah, bangunan dan sebagainya.

Menurut undang-undang di Malaysia, penilaian terhadap sesuatu harta dibuat semasa permohanan pembahagiannya dikemukakan.

Harta pusaka biasa (besar) ditadbirkan oleh orang perseorangan atau Pegawai Pentadbir Pusaka atau Pemegang Amanah Raya dengan membuat permohonan kepada mahkamah untuk mendapat surat kuasa wasiat (probate) jika si mati meninggalkan wasiat yang meliputi semua hartanya (bagi orang bukan Islam sahaja), atau untuk mendapat surat kuasa mentadbir (letters of administration) bagi harta pusaka tanpa wasiat (intestate) ataupun surat kuasa tadbir dengan wasiat berkembar (letters of administratian with will annexed) apabila si mati meninggalkan wasiat untuk sebahagian daripada harta peninggalannya sahaja (partly testate and partly intestate).

Jika si mati meninggalkan sebarang harta dengan surat wasiat terakhir yang sah yang mengandungi cara-cara bagaimana harta pusakanya hendak dibahagikan di antara waris-warisnya, maka harta pusaka itu dipanggil harta pusaka berwasiat (testate estate).

Bagi orang yang bukan beragama Islam, wasiat itu adalah sah selama mana ia tidak mengandungi syarat-syarat yang bercanggah dengan Ordinan Pentadbiran Harta Pusaka dan kesahan wasiatnya tidak dicabar oleh mana-mana waris.

Bagi orang yang beragama Islam, si mati hanya boleh mewasiatkan tidak lebih 1/3 daripada harta pusakanya kepada pihak-pihak lain selain daripada waris (dengan persetujuan atau tanpa persetujuan waris).

Orang yang meninggalkan harta tanpa wasiat dipanggil harta pusaka tak berwasiat (intestate estate).

UNDANG-UNDANG YANG DIGUNA PAKAI DALAM TUNTUTAN HARTA PUSAKA BESAR

Dalam tuntutan yang berkaitan dengan pentadbiran harta pusaka besar (biasa), jenis undang-undang yang telah diguna pakai dalam memutuskan hak waris dan bahagian yang akan diperolehi masing-masing antaranya ialah Akta Probet dan Pentadbiran 1959.

Akta Probet dan Pentadbiran 1959 (Akta 97) adalah dilaksanakan terhadap harta pusaka besar (biasa) yang mana jumlah nilaiannya lebih daripada RM2 juta sama ada terdiri daripada harta alih semuanya atau harta tak alih semuanya atau terdiri daripada campuran harta alih dan harta tak alih.

Begitu juga, harta pusaka berwasiat (mengikut Akta Wasiat 1959) termasuk juga dalam definisi harta pusaka besar walaupun nilainya kurang daripada RM2 juta.

Akta Probet dan Pentadbiran 1959 telah dikuatkuasakan pemakaiannya di seluruh Semenanjung Malaysia pada 1hb. Februari 1960.

Akta ini memperuntukkan cara-cara bagi mendapatkan Surat Kuasa Probet atau Surat Kuasa Tadbir. Permohonan untuk mendapatkan surat kuasa tersebut hendaklah dibuat kepada Mahkamah Tinggi Sivil.

Menurut akta ini, terdapat tiga jenis surat kuasa wasiat dan surat kuasa tadbir, antaranya iaitu:

i. Surat kuasa wasiat (probet) di mana jika si mati ada meninggalkan wasiat yang meliputi semua hartanya (bagi si mati yang bukan beragama Islam)

ii. Surat kuasa tadbir bagi harta pusaka tanpa wasiat (intestate estate)

iii. Surat kuasa tadbir dengan wasiat berkembar apabila si mati ada meninggalkan wasiat terhadap sebahagian daripada harta peninggalannya dan sebahagian yang lain lagi tanpa wasiat (partly testate and partly intestate)

Walau bagaimanapun, cara pembahagian harta pusaka orang-orang Islam hendaklah mengikut hukum syarak (faraid).

Ini dapat dilihat di mana Hakim Syarie atau Mahkamah Syariah masih dikehendaki bagi membantu urusan pembahagian harta pusaka orang-orang Islam dalam menentukan bahagian faraid, mengesahkan sesuatu nazar, wasiat dan membuat keputusan berkenaan dengan harta sepencarian (carian laki bini).

BIDANG KUASA MAHKAMAH TINGGI SIVIL DALAM TUNTUTAN HARTA PUSAKA BESAR

Mahkamah Tinggi Sivil mempunyai kuasa untuk mengeluarkan surat kuasa probet, surat kuasa tadbir atau surat kuasa tadbir dengan wasiat berkembar apabila permohonan dibuat oleh pihak-pihak tertentu yang menuntut pembahagian pusaka besar (biasa).

Sebelum sesuatu permohonan surat kuasa tadbir diluluskan oleh mahkamah, satu pemberitahuan dikeluarkan oleh pihak mahkamah kepada orang ramai untuk menentukan jika ada apa-apa bantahan.

Setelah pihak mahkamah berpuashati bahawa sesuatu surat kuasa tadbir itu boleh diberi kepada pemohon atau mana-mana orang yang layak mentadbirkannya, barulah perintah dibuat bagi membolehkan surat kuasa tadbir sesuatu pusaka itu diberi kepada orang-orang tertentu.

Pada kebiasaannya, orang yang diberi surat kuasa tadbir (selain daripada Pegawai Pentadbir Pusaka atau Pemegang Amanah Raya) telah dikenakan syarat agar mendapatkan seorang atau dua orang penjamin.

Seterusnya, orang yang telah diberi surat kuasa tadbir oleh mahkamah akan secara rasminya boleh menjadi pentadbir kepada sesuatu pusaka setelah seseorang itu mendapat surat kuasa tadbir.

Surat kuasa tadbir ini tidak akan dikeluarkan kepada pemohon melainkan setelah ianya berjaya mendapat penjamin dimana penjamin tersebut menandatangani suatu bon (surat ikatan ikrar) dan setelah ianya mendapat sijil akuan Pemungut Cukai Harta Pusaka yang pembayarannya telah diberi penangguhan.

JENIS-JENIS PROBET YANG DIKELUARKAN OLEH MAHKAMAH TINGGI

Dalam proses tuntutan harta pusaka besar khususnya di Mahkamah Tinggi, ia melibatkan dua jenis probet iaitu Letters of Administration (Surat Kuasa Mentadbir) dan Grant of Probate (Surat Kuasa Wasiat).

Dalam surat kuasa mentadbir, di mana melibatkan peninggalan pusaka si mati tanpa wasiat (intestate estate) manakala probet pula melibatkan harta peninggalan si mati yang ada wasiat meliputi semua hartanya jika si mati tersebut bukan beragama Islam.

Di samping itu juga, surat kuasa Probet atau surat kuasa mentadbir hendaklah dibuat kepada Mahkamah Tinggi Sivil sama ada oleh orang perseorangan, peguambela dan peguamcara dan Pegawai Pentadbir Pusaka atau Amanah Raya Berhad.

Probet ialah tindakan untuk memperaku dan mengesahkan sesuatu wasiat yang ditinggalkan si mati.

Tujuan probet ialah untuk memberi pengiktirafan kepada sesuatu wasiat yang sah di sisi undang-undang. Menurut perkara 3(1), Bahagian II, Akta Probet dan Pentadbiran 1959 (Akta 97), probet boleh diberikan kepada wasi yang dilantik oleh sesuatu wasiat.

PERANAN PENTADBIR TERHADAP HARTA PUSAKA BESAR

Dalam al-Quran (surah al-Nisa’ (4): 7, 11, 12, 175, 176 dan 177) dan al-Sunnah terdapat hukum-hukum tetap dan terperinci tentang pembahagian pusaka dalam undang-undang Islam, tetapi prosedur dan cara-cara mentadbirkan harta pusaka tidak dijelaskan dengan cara terperinci.

Tugas pentadbiran harta pusaka terletak kepada negara, yang mewakilkannya kepada qadi atau hakim.

Oleh kerana tugas, peranan dan tanggungjawab pentadbiran dan pembahagian harta pusaka adalah berat dan penting dalam Islam bagi mempastikan keadilan, adalah menjadi tanggungjawab negara untuk mewujudkan peraturan-peraturan tertentu bagi mengurus dan mengendalikan perkara tersebut, dengan syarat peraturan-peraturan itu hendaklah tidak bertentangan dengan hukum-hukum yang telah ditetapkan oleh Islam.

Di antara tugas, peranan dan tanggungjawab pentadbir-pentadbir pusaka orang-orang Islam ialah menentukan jumlah sebenar harta pusaka si mati, hak dan tanggungan yang sepatutnya ditolak, waris-waris yang berhak dan yang tidak berhak, halangan-halangan, bahagian-bahagian waris yang berhak, menyelesaikan pertikaian, menggalakkan perdamaian (sulh), memindahkan harta kepada waris-waris yang berhak dan seumpamanya.

Dengan itu, pentadbir-pentadbir pusaka orang-orang Islam hendaklah seorang yang berkelayakan dan berkeahlian dalam bidang undang-undang pusaka Islam (faraid) dan persoalan hukum yang berkaitan dengannya.

Antara lainnya, kuasa dan tanggungjawab pemegang surat kuasa ialah untuk mengumpulkan segala harta peningglan si mati, termasuk memungut hutang si mati, membayar hutang si mati, membayar cukai-cukai harta si mati menurut undang-undang, termasuk kuasa mendakwa dan tanggungan didakwa berkenaan dengan harta si mati dan hutang piutang si mati.

Hanya setelah selesai segala cukai, hutang-hutang yang ditanggung oleh si mati dibayar dan dakwaan (jika ada) selesai, maka harta peninggalan si mati yang bersih akan dibahagi-bahagikan mengikut hukum faraid bagi orang Islam dan mengikut Ordinan Pembahagian 1958 bagi orang-orang yang bukan Islam, Ordinan Tanah Adat di Sabah dan Sarawak, Enakmen Pemegangan Tanah Adat di Negeri Sembilan dan sebagainya.

Sebelum daripada harta pusaka dibahagikan, undang-undang berkehendakkan supaya sesuatu pemberitahuan atau iklan dibuat di dalam akhbar-akhbar yang sesuatu pusaka itu akan dibahagi-bahagikan dan jika ada sesiapa yang mempunyai hak menuntut harta dari pusaka si mati hendaklah berbuat demikian dalam jangka masa yang tertentu sebelum pembahagian dibuat kepada waris-waris.

Mengikut undang-undang pentadbiran harta pusaka sekarang, seseorang yang berhak mewarisi sesuatu pusaka atau sebahagian daripadanya dibolehkan menolak habuannya kepada lain-lain waris sama ada kesemuanya atau sebahagian daripada haknya.

Oleh yang demikian dengan adanya pentadbir pusaka ini, yang memainkan peranan yang telah diamanahkan, telah memudahkan lagi urusan pembahagian harta yang akan diagihkan mengikut bahagian masing-masing.

Dengan kata lain, ia mempercepatkan lagi masa dan tidak memerlukan kepada jangka masa yang panjang untuk diselesaikan.

PROSES TUNTUTAN HARTA PUSAKA BESAR DI MAHKAMAH TINGGI SIVIL

Dalam sesuatu tuntutan harta pusaka, prosedur yang perlu diikuti khususnya tuntutan yang dibuat di Mahkamah Tinggi ialah bagi harta pusaka dengan wasiat dan harta pusaka yang ditakrifkan sebagai harta pusaka biasa, tindakannya hendaklah diambil di Mahkamah Tinggi yang berhampiran dengan alamat tinggal si mati.

Jika si mati meninggalkan wasiat, hanya Mahkamah Tinggi berkuasa untuk mengeluarkan probet.

Tetapi jika si mati tidak meninggalkan sebarang wasiat, permohonan untuk surat kuasa mentadbir pusaka hendaklah dibuat.

Bagi permohonan untuk mendapatkan surat kuasa mentadbir pusaka, hendaklah dibuat oleh pihak-pihak yang layak antaranya ialah waris-waris si mati (benefisiari si mati) seperti balu atau duda, anak lelaki atau anak perempuan, ibu atau bapa, adik beradik dan sebagainya.

Seterusnya, oleh si piutang (creditors) seperti si pemberi pinjam wang, bank, koperasi dan sebagainya dan harta alih serta harta tak alih yang bernilai RM2 juta ke atas kesemuanya.

Permohonan atau tuntutan oleh waris-waris untuk mendapatkan surat kuasa wasiat (probet) atau surat kuasa tadbir boleh dibuat melalui sama ada;

(a) Menuntut secara persendirian

(b) Menuntut melalui khidmat peguam bela atau peguam cara

(c) Menuntut menerusi bantuan Pegawai Pentadbir Pusaka Malaysia atau Pemegang Amanah Raya (Amanah Raya Berhad)

Semasa membuat tuntutan, antara dokumen-dokumen yang perlu dikemukakan ialah:

(a) Bukti Kematian seperti Sijil Perakuan Kematian (Death Certificate) atau permit pengkebumian. Lazimnya dokumen-dokumen seperti ini dikeluarkan oleh pihak hospital atau pihak polis.

(b) Jika kematian tidak dapat dibuktikan dengan cara biasa, satu permohonan untuk Perintah Anggapan Kematian (Presumption of Death) harus dibuat di Mahkamah Tinggi terlebih dahulu dan Perintah Mahkamah Tinggi itu hendaklah dikemukakan bersama-sama petisyen untuk probet atau surat kuasa mentadbir pusaka.

(c) Bagi permohonan probet, surat wasiat terakhir si mati hendaklah dipamerkan bersama petisyen semasa difailkan di pejabat pendaftaran Mahkamah.

(d) Satu jadual yang mengandungi butir-butir serta nilai aset dan tanggungan (asets and liabilities) si mati hendaklah juga disertakan bersama petisyen.

(e) Bagi orang Islam, satu Sijil Faraid diperolehi dari Mahkamah Syariah atau bahagian faraid dari Jabatan Agama Islam hendaklah dikemukakan kepada Mahkamah bersama petisyen untuk surat kuasa mentadbir pusaka.

(f) Di samping itu, semua jenis petisyen untuk surat kuasa mentadbir hendaklah dilengkapkan dengan senarai waris, umur, tali persaudaraan dengan si mati dan alamat masing-masing bagi tujuan mendapatkan persetujuan melantik pentadbir yang dicadangkan.

(g) Waris-waris yang bersetuju di atas pelantikan seseorang waris yang dicadangkan sebagai pentadbir pusaka atau wasi boleh memfailkan surat persetujuan masing-masing yang ditandatangani di hadapan Majistret atau Pesuruhjaya Sumpah, sebelum tarikh perbicaraan ditetapkan di Mahkamah.

(h) Waris-waris yang ingin menolak hak dan bahagian masing-masing kepada surat kuasa mentadbir harta pusaka bagi harta pusaka tersebut bolehlah memfailkan penolakan masing-masing.

(i) Geran (atau kuasa) untuk probet atau mentadbir harta pusaka hanya boleh dikeluarkan setelah semua maklumat yang diperlukan oleh mahkamah dikeluarkan.

Selain daripada itu, sungguhpun undang-undang membolehkan orang perseorangan membuat permohonan sendiri untuk mendapatkan surat kuasa tadbir dan seumpamanya dari mahkamah, tetapi hal sebegini adalah sukar untuk difahami oleh seseorang yang bukan peguam.

Oleh itu, orang perseorangan kebiasaannya menyerahkan perkara ini kepada peguam-peguam yang mempunyai kemahiran untuk menguruskannya dengan cara membayar bayaran perkhidmatan yang dikenakan yang telah dipersetujui oleh pihak-pihak tersebut.

Selain itu, mereka juga boleh dengan pilihannya sendiri memohon supaya sesuatu harta pusaka itu ditadbirkan oleh Pegawai Pentadbir Pusaka atau Pemegang Amanah Raya dengan bayaran tertentu.

Seterusnya permohonan untuk mendapatkan surat kuasa tadbir dari Mahkamah Tinggi hendaklah disertakan bersama surat akuan sumpah berkenaan dengan harta pusaka si mati (estate duty affidavit) bagi maksud pengutipan cukai harta pusaka dan surat akuan tersebut hendaklah diberikan kepada Pemungut Cukai Harta Pusaka.

Setiap permohonan surat kuasa tadbir oleh Pegawai Pentadbir Pusaka atau Pemegang Amanah Raya hendaklah didaftarkan di Pejabat Pendaftaran Pusat (Central Registary) iaitu Mahkamah Tinggi, Kuala Lumpur untuk Semenanjung Malaysia.

Kewajipan pendaftaran pusat dalam peraturan pentadbiran pusaka oleh kerana tuntutan pusaka bagi seseorang si mati hanya boleh dibuat dalam satu kes sahaja dan hendaklah meliputi semua harta peninggalannya.

Pihak pendaftaran pusat mengikut rekod yang tersimpan menentukan sama ada harta pusaka seseorang si mati itu telah dituntut atau sebaliknya.

Jika didapati telah dituntut dan harta yang disenaraikan itu harta tambahan yang belum disebut dalam senarai permohonan dahulu, maka suatu akuan pembetulan (corrective affidavit) diperlukan ke atas pusaka yang dituntut itu, dan pihak pemungut cukai harta pusaka hendaklah diberitahu hal tersebut.

Sebaliknya, jika didapati sesuatu pusaka itu belum pernah dituntut maka jawapan sedemikian akan diberi kepada pemohon dan pegawai bagi sesuatu tuntutan pusaka atas permohonan surat kuasa tadbirnya.

Wallahualam..

Sumber: Mohd Zamro Muda

Bacaan Kali Kedua Pindaan Akta 164 Di Tarik Balik – Azalina

KUALA LUMPUR, 8 Ogos 2017 –Menteri di Jabatan Perdana Menteri Datuk Seri Azalina Othman Said mengumumkan di Dewan Rakyat hari ini bahawa kerajaan bertindak menarik balik Rang Undang-undang (RUU) Memperbaharui Undang-Undang (Perkahwinan dan Perceraian) 1976 (Akta 164) ketika ia berada di peringkat bacaan kedua.

Namun, alasan penarikan tersebut tidak dinyatakan secara jelas dan RUU berkenaan disenaraikan pada nombor ke-10 dalam kertas aturan mesyuarat hari ini.

Ini kali kedua ia di tarik balik selepas ditangguhkan di peringkat bacaan kedua pada 6 April lalu.

Cadangan pindaan ini dibentangkan untuk bacaan kali pertama di Dewan Rakyat pada November tahun lalu.

Pindaan ke atas akta itu dibuat bagi mengelak amalan penukaran agama anak-anak secara unilateral (persetujuan sebelah pihak).

Usul pindaan akta tersebut menyatakan agama anak kepada pasangan yang bercerai kerana seorang daripada mereka memeluk Islam, kekal mengikut agama asal perkahwinan pasangan terbabit.

Menerusi pindaan akta itu yang terkandung dalam Seksyen 88A (seksyen baharu), penukaran status agama anak hanya boleh dilakukan selepas mencapai usia 18 tahun dan perlu mendapat persetujuan ibu bapa anak terbabit.

Pindaan itu juga mewujudkan seksyen baharu iaitu 51A yang menetapkan jika seorang daripada pasangan memeluk Islam dan meninggal dunia sebelum perkahwinan mereka dibubarkan, mahkamah berkuasa membahagikan aset perkahwinan pasangan terbabit.

Pasangan bukan Islam turut mempunyai hak memfailkan perceraian di mahkamah sivil dan menuntut nafkah, hak jagaan anak, pembahagian aset perkahwinan.

Isu ini telah menerima banyak kritikan serta kecaman dari pelbagai pihak termasuk Isma kerana ia jelas melanggar Perlembagaan Persekutuan dan juga mengambil hak umat Islam untuk mengamalkan agama Islam di negara ini.

Ia juga bertentangan dengan keputusan majlis fatwa yang sebulat suara memutuskan antara lain mana-mana pasangan bukan Islam yang memeluk Islam dan mempunyai anak-anak di bawah umur lapan belas tahun hendaklah menjadi orang Islam selaras dengan hukum syarak.

Sumber: ismaweb.net

 

 

Kerajaan Tubuh Jawatankuasa Memperkasa Mahkamah Syariah (JKMMS)

Kuala Lumpur, 4 Ogos 2017: Kerajaan hari ini bersetuju untuk menubuhkan satu Jawatankuasa Khas di peringkat kebangsaan yang dinamakan sebagai Jawatankuasa Memperkasa Mahkamah Syariah (JKMMS).

Keputusan tersebut diumumkan oleh Dato’ Seri Jamil Khir Baharom menerusi satu kenyataan media sejurus mendapat persetujuan dari Mesyuarat Jemaah Menteri.

Menurut beliau, tujuan utama jawatankuasa tersebut ditubuhkan adalah untuk memperkasakan sistem perundangan Syariah secara keseluruhan selaras dengan kedudukan Islam dalam Perlembagaan Persekutuan.

Jawatankuasa kali ini merupakan satu platform yang berwibawa dengan penglibatan semua pihak yang terlibat secara langsung dalam sistem perundangan kehakiman syariah antaranya;

  • Wakil Majlis Agama Islam Negeri-Negeri;
  • Ahli-ahli akademik dan cendekiawan; 
  • Wakil Jabatan Peguam Negara;
  • Wakil-wakil aktivis masyarakat; 
  • Mantan pimpinan tertinggi dalam sektor awam; dan
  • Tokoh-tokoh lain yang berwibawa dan berpengalaman dalam hal-hal perundangan di Mahkamah Sivil dan Mahkamah Syariah

Beberapa kluster bakal diwujudkan menerusi jawatankuasa ini bagi membincangkan perkara-perkara yang berkaitan:-

  • Pengharmonian antara Undang-Undang Sivil dan Undang-Undang Syariah.
  • Cadangan pindaan Akta Mahkamah Syariah (Bidang Kuasa Jenayah) 1965 [Akta 355].
  • Pengurusan & Penstrukturan Mahkamah Syariah;
  • Latihan Hakim & Pegawai Syariah;
  • Pendidikan Undang-undang Syariah; dan 
  • Hal-ehwal berkaitan peguam syarie

Penubuhan JKMMS ini turut membuktikan komitmen berterusan kerajaan dalam usaha memperkasakan Mahkamah Syariah secara holistik demi maslahah dan kepentingan umat Islam.

Respon Presiden PPMM Berkaitan Kes Nasab Anak Tak Sah Taraf

Saya merujuk kepada penghakiman Mahkamah Rayuan baru-baru ini  di dalam kes Rayuan No W-01(A)-365-09/2016 (Nama Pihak Perayu dirahsiakan Mahkamah) mengenai kesahan meletakkan bin bagi anak tak sah taraf kepada bapa biologi anak tersebut.

Penghakiman Mahkamah Rayuan tersebut  dibuat berdasarkan seksyen 13 Akta Pendaftaran Kelahiran dan Kematian 1957 yang membenarkan pendaftaran anak tak sahtaraf dibinkan kepada nama bapa biologi  jika kedua ibubapa bersetuju.

Penghakiman tersebut juga mengambilkira bahawa menurut Hukum Syarak anak tak sah taraf mempunyai limitasi tertentu seperti hak untuk mewarisi dan sebagainya.

Selanjutnya isu hak pewarisan  di kalangan orang Islam  mestilah diputuskan di mahkamah syariah jika kesahtarafan dicabar.

Orang yang menuntut pewarisan mestilah menentukan dia adalah anak sah taraf.

Secara ringkas alasan Mahkamah Rayuan antara lainnya adalah seperti berikut:

  1. Pendaftaran tersebut adalah dibenarkan di dalam seksyen 2 Akta tersebut dan
  2. Mengelakkan stigma dan kesan psikologi kepada anak-anak tersebut.

Setelah meneliti penghakiman tersebut timbul persoalan adakah seksyen 13A Akta tersebut adalah berperlembagaan kerana isu sah taraf anak adalah dalam bidangkuasa negeri melalui undang-undang negeri.

Walaupun dijelaskan di dalam penghakiman tersebut ia hanya berkaitan pendaftaran tetapi kesannya akan turut menyentuh kesahtarafan anak, pewarisan dan sebagainya yang tidak dapat dinafikan adalah bidangkuasa mahkamah syariah.

Namun sebagaimana yang sedia maklum Mahkamah Rayuan tidak boleh mengisytiharkan ketidak berperlembagaan sesuatu undang-undang.

Pendekatan simplistik Mahkamah Rayuan dengan hanya mengambilkira kuasa di dalam Akta Pendaftaran tersebut boleh mengundang pelbagai polemik dan memusnahkan institusi keluarga orang Islam.

Akta tersebut tidak boleh dibaca secara berasingan dengan undang-undang lain termasuklah Perlembagaan Persekutuan dan undang-undang Islam yang sah berkuatkuasa.

Seksyen 110 hingga 119 Akta Undang-Undang Keluarga Islam (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1984 memperuntukkan tentang kesahtarafan anak.

Seksyen 110 khususnya adalah berkaitan dengan siapakah yang dikaitkan sebagai bapa bagi orang Islam.

Isu kelahiran lebih empat tahun selepas pembubaran perkahwinan, kelahiran selepas pengakuan bahawa iddah telah tamat, persetubuhan syubhah dan banyak lagi diperuntukkan di dalam Akta Undang-Undang Keluarga  Islam tersebut yang seharusnya menjadi panduan kepada undang-undang lain kerana Akta Undang-Undang Keluarga Islam ini adalah undang-undang spesifik untuk orang Islam manakala Akta Pendaftaran Kelahiran dan Kematian 1957  adalah undang-undang yang lebih umum.

Oleh yang demikian saya mendesak Kerajaan Persekutuan agar meminda Akta ini bagi menghormati Islam sebagai agama bagi Persekutuan selaras dengan Perkara 3 Perlembagaan Persekutuan dan mengecualikan pemakaian sebahagian daripada Akta ini yang bertentangan dengan Hukum Syarak kepada orang Islam.

Malah sumpah Yang Di Pertuan Agong di dalam Jadual Keempat Perlembagaan Persekutuan untuk memelihara agama Islam pada setiap masa juga akan hanya menjadi dekorasi yang tidak diberikan efek undang-undang melalui penghakiman tersebut.

Semua peruntukan mengenai kesahtarafan anak yang bertentangan dengan Hukum Syarak hendaklah dipinda agar tidak terpakai kepada orang Islam.

Kerajaan juga boleh mengambil tidakan lain seperti tidak menghadkan bin kepada Abdullah sahaja (boleh juga dibinkan dengan Abdul Rahman, Abdul Rahim ataupun apa-apa nama lain yang sesuai) untuk mengelakkan stigma tersebut.

Ketika ini di mahkamah syariah terdapat kes-kes pembahagian harta pusaka yang mana suatu pihak mendakwa seorang itu tidak layak mewarisi kerana bukan anak sah taraf ataupun hanya anak angkat tetapi dibinkan kepada bapa biologi atau bapa angkat.

Kes begini agak sukar diselesaikan sehingga ada yang memerlukan keterangan pakar DNA bagi mengesahkan talian darah bagi anak angkat.

Selanjutnya saya berpandangan adalah tidak wajar mahkamah membuat keputusan semata-mata berdasarkan stigma dan kesan psikologi kepada anak tak sahtaraf dan membelakangi Hukum Syarak.

Dengan keputusan sebegini akan mengundang lebih banyak polemik di dalam masyarakat di mana isu pewarisan ketidak sahtaraf anak dan lain-lain menjadi lebih sukar dibuktikan di mahkamah.

Walaupun Mahkamah Rayuan mengatakan ianya hanya isu pendaftaran tetapi kesannya sangat melata akan dirasakan oleh semua orang Islam kelak.

Saya juga mengucapkan terima kaseh kepada Jabatan Peguam Negara yang telah menyatakan akan memohon kebenaran merayu kepada Mahkamah Persekutuan agar isu ini dapat dimuktamadkan oleh mahkamah tertinggi negara.

Mudah-mudah Mahkamah Persekutuan akan memberi keputusan yang lebih menepati Hukum Syarak.

Dato’ Haji Zainul Rijal Abu Bakar
Presiden Persatuan Peguam-Peguam Muslim Malaysia
28 Julai 2017

Ulasan Berkaitan Kes Nasab Anak Tak Sah Taraf

KUALA LUMPUR 28 Julai 2017: Keputusan Mahkamah Rayuan yang membenarkan pasangan Islam menasabkan anak tak sah taraf mereka dibinkan kepada nama bapanya menimbulkan perdebatan hebat di kalangan rakyat Malaysia.

Penulis tidak berhasrat untuk membincangkan tentang perbezaan pendapat antara mazhab-mazhab kerana ianya telah banyak dibahaskan secara mendalam.

Namun, penulis terpanggil untuk mengulas tentang alasan yang diberikan oleh panel tiga hakim iaitu Datuk Abdul Rahman Sebli, Datuk Tengku Maimum Tuan Mat dan Puan Sri Zaleha Yusof.

Terdapat dua(2) alasan yang dikemukakan oleh Mahkamah Rayuan dalam alasan penghakimannya iaitu:

1. Seksyen 13A (2) Akta Pendaftaran Kelahiran dan Kematian 1957 turut terpakai kepada anak tak sah taraf bagi pasangan yang beragama Islam

Seksyen tersebut merujuk kepada nama keluarga atau “surname” bagi seseorang anak:-

“13(2) The surname, if any, to be entered in respect of an illegitimate child …. where the person acknowledging himself to be the father of the child … the surname may be the surname of that person.”

Adakah surname (nama keluarga) ini sama dengan bin/binti?

Jika diteliti alasan mahkamah rayuan, panel tersebut berpendapat bahawa “nama keluarga” atau “surname” ini adalah sama dengan penggunaan bin/binti yang diamalkan oleh umat Islam di Malaysia.

Hakim dalam keputusannya menyatakan “sekiranya dia seorang anak sah taraf, seksyen 13A (1) terpakai, jika dia seorang kanak-kanak yang tidak sah taraf, seksyen 13A (2) juga terpakai, ia tidak boleh lebih daripada itu”.

Di sini jelas bahawa panel rayuan dipercayai mengambil jalan mudah apabila membenarkan rayuan pasangan tersebut tanpa penelitian mendalam terhadap kehendak peruntukkan 13A (2) itu sendiri.

Mengikut amalan penggunaan “surname” ini, ianya lebih kepada nama keluarga yang bersifat turun temurun, misalnya penggunaan nama “Wong” dalam masyarakat Cina.

Seluruh ahli keluarga mereka termasuk moyang, datuk dan cucu menggunakan “Wong” di dalam nama mereka.

Anak tak sah taraf juga boleh menggunakan nama “Wong” tersebut sekiranya mendapat persetujuan dari bapa biologinya.

Apa yang paling utama untuk difahami, “Wong” ini bukanlah nama bapa biologi anak tersebut tetapi nama keluarga yang digunapakai oleh semua kaum kerabat “Wong”.

Seksyen 13A merujuk kepada perkara ini dan hanya terpakai kepada keluarga yang mempunyai nama keluarga, sebab itu dinyatakan “if any”. 

Penggunaan bin/binti dalam masyarakat melayu Islam di Malaysia merujuk kepada bapa si anak yang diiktiraf oleh syarak.

Penulis berpendapat, pihak yang menyamakan penggunaan bin/binti dengan “surname” adalah tindakan terburu-buru dan terkeluar daripada hasrat sebenar peruntukan tersebut.

2. Ketua Pengarah Jabatan Pendaftaran Negara (JPN) Tidak Terikat Dengan Fatwa Yang Dikeluarkan Jawatankuasa Fatwa Kebangsaan

Panel rayuan turut memutuskan bahawa Ketua Pengarah JPN tidak terikat dengan fatwa yang dikeluarkan oleh Majlis Fatwa Kebangsaan pada 1981 dan 2003.

Menurut panel tersebut, fatwa yang dikeluarkan pada tahun 2003 bertujuan untuk mengesahkan status kanak-kanak itu dalam persoalan mengenai harta pusaka dan hubungan keluarga dalam hal berkaitan perkahwinan sahaja.

Tambah mereka, fatwa yang dikeluarkan tiada kaitan dengan tugas berkanun Ketua Pengarah JPN di bawah Akta Pendaftaran Kelahiran dan Kematian 1957 untuk mendaftarkan kelahiran dan kematian di negeri-negeri Malaysia Barat.

Dari segi perundangan sivil, penulis bersetuju dengan alasan yang diberikan panel rayuan tersebut.

Sememangnya Ketua Pengarah JPN tidak terikat dengan mana-mana fatwa yang dikeluarkan.

Namun harus diingat, fungsi sesuatu fatwa itu dikeluarkan bagi menjelaskan sesuatu hukum kepada masyarakat Islam di Malaysia.

Adalah menjadi tanggungjawab Ketua Pengarah JPN supaya segala peraturan dan kaedah di Jabatan beliau ketuai menjalankan fungsi mengikut lunas-lunas Islam sekiranya ianya berkaitan dengan orang Islam kerana semua maklum bahawa Islam adalah Agama Persekutuan.

Pekeliling JPN 8/2009 yang dikeluarkan oleh Jabatan Pendaftaran Negara tidak bertentangan dengan mana-mana peruntukkan undang-undang yang berjalan pada hari ini.

Panel rayuan seharusnya bertindak serupa dengan mengambil pandangan pakar-pakar dalam perundangan syariah sebelum memutuskan sesuatu perkara yang berkaitan dengan maslahah umum.

Jika kita imbas kembali sewaktu pemerintahan British, Hakim pada waktu tersebut pernah memanggil mufti bagi mengetahui tentang sesuatu perkara yang berkaitan dengan orang Islam.

Persoalannya sekarang, kenapa hakim yang beragama Islam tidak menggunakan kaedah yang sama?

Cadangan Penyelesaian 

1. Pinda Undang-undang Yang Kabur dan Kurang Jelas

Undang-undang ciptaan manusia sudah tentu tidak boleh lari dari kelompongan.

Pihak kerajaan yang ada pada hari ini sewajarnya mengambil tindakan proaktif dengan meminda mana-mana akta yang kabur dan kurang jelas supaya selari dengan undang-undang Islam.

Setiap permasalahan yang berkaitan dengan umat Islam secara umum perlu mengambil kira pandangan dari pakar-pakar yang diiktiraf seperti Jawatankuasa Fatwa Kebangsaan.

Jawatankuasa ini bukanlah pendapat satu individu malahan telah diperdebat dan dibincangkan secara mendalam oleh sekumpulan pakar yang diiktiraf oleh Sultan dan Raja Melayu.

2. Wujudkan Kad Pengenalan Khas Anak Tak Sah Taraf

Seandainya nanti Mahkamah Persekutuan mengekalkan keputusan Mahkamah Rayuan, satu mekanisme perlu diwujudkan bagi membezakan antara anak sah taraf dengan anak tak sah taraf.

Perbezaan ini perlu bagi mengelakkan kemudharatan berpanjangan terutama dalam bab perwalian dan perwarisan.

Anak tak sah taraf ini jika dibinkan kepada nama bapanya, mestilah kad pengenalannya nanti mempunyai simbol atau tanda tertentu, yang dapat membezakan statusnya pada masa akan datang. 

Cadangan ini bagi menyelesaikan isu maruah anak tak sah taraf yang sebelum ini dibinkan kepada “Abdullah”. 

Waallahualam..

5773 Individu Di Dakwa Atas Kesalahan Judi Dalam Tempoh 2012 Hingga 2016 – Jamil Khir

KUALA LUMPUR 26 Julai 2017: Menteri di Jabatan Perdana Menteri, Dato’ Seri Jamil Khir bin Baharom menyatakan bahawa seramai 5773 individu beragama Islam telah di tangkap dan di dakwa di mahkamah syariah seluruh Malaysia kerana berjudi di tempat awam sepanjang tempoh 5 tahun iaitu dari tahun 2012 hingga tahun 2016.

Statistik tersebut dibentangkan semasa menjawab soalan Ahli Parlimen Sungai Petani, Dato’ Johari Bin Abdul sewaktu sidang Kamar Khas Parlimen pada 26 Julai 2017.

Terdahulu, Ahli Parlimen Sungai Petani mempersoalkan tindakan yang boleh di ambil oleh pegawai agama termasuk mufti khususnya di negeri Kedah berikutan lambakan premis judi tidak berlesen di daerah tersebut.

Tambah membimbangkan, 90 peratus pengunjung dan pemain judi ini adalah orang Melayu Islam yang terdiri dari pegawai kerajaan, guru-guru, ahli perniagaan, petani dan murid-murid sekolah.

Mengulas isu tersebut, Dato’ Seri Jamil Khir memaklumkan bahawa kesalahan judi termaktub dalam senarai kesalahan jenayah syariah di setiap negeri di Malaysia.

Namun begitu, Kerajaan Persekutuan sentiasa memandang serius dan peka terhadap permasalahan ini dengan menyelaraskan tindakan penguatkuasaan melalui Bahagian Penyelarasan Undang- Undang, Jabatan Kemajuan Islam Malaysia (JAKIM) terhadap kes-kes perjudian melalui peruntukan yang sedia ada dengan bekerjasama dengan Jabatan Agama Islam Negeri-Negeri.

Menurut peruntukan di setiap negeri, orang Islam adalah dilarang keras berjudi atau berada di premis judi sama ada aktiviti perjudian itu mempunyai lesen ataupun tidak.

Seksyen 18, Akta Kesalahan Jenayah Syariah (Wilayah-Wilayah Persekutuan) 1997 [Akta 559] memperuntukkan:

“Mana-mana orang yang berjudi atau didapati berada di rumah judi adalah melakukan suatu kesalahan dan apabila disabitkan boleh didenda tidak melebihi RM3,000 atau di penjara selama tempoh tidak melebihi dua tahun atau kedua-duanya sekali.”

Menurut beliau, bagi membendung masalah ini daripada terus berlaku di kalangan masyarakat Islam, penguatkuasaan undang-undang dilaksanakan secara berterusan bagi menyelamatkan umat Islam supaya tidak terbabit dengan kesalahan judi.

“Mekanisme pencegahan secara rutin dilaksanakan bagi mencegah kes perjudian dengan rondaan harian juga kerap
dilaksanakan mengikut premis perjudian terutamanya sekitar premis TOTO, Magnum dan sebagainya. Jika didapati mereka berada di premis judi pemeriksaan dan siasatan terhadap suspek akan dilaksanakan.”

Pada masa yang sama, masyarakat Islam dari pelbagai pihak yang mengetahui wujudnya aktiviti perjudian ini diminta
untuk melaporkan kepada pihak berkuasa khususnya pihak berkuasa tempatan, Polis Diraja Malaysia (PDRM) dan pihak berkuasa agama.